บทที่ 448 ไม่ถูกเลยสักนิด

จิ้นเหลียงอวี้เงยหน้ามองดวงตะวันต้นฤดูหนาวนอกหน้าต่างพลางถอนหายใจยาว “พวกท่านเพิ่งมาถึงอาจจะยังไม่รู้แจ้ง สองวันมานี้ในป้อมมีคลื่นลมไม่หยุดหย่อน เริ่มจากจวนตระกูลฟ่านที่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาดื้อๆ ท่านผู้เฒ่าฟ่านถูกผีเข้า พอมาวันนี้ จวนของหวังเติงคู่ก็ปิดประตูไม่ต้อนรับแขกอีก…”

“เฮ้อ…”

พ่อค้าแซ่เสิ่นถอนหายใจตามเบาๆ ทว่าในใจกลับคิดว่า ‘เรื่องนี้เจ้าเดาผิดถนัดแล้ว พวกข้าสองคนนี่แหละที่รู้แจ้งเห็นจริงที่สุด