บทที่ 110

คืนวันส่งท้ายปีเก่า ทุกบ้านในหมู่บ้านล้วนคึกคักมีชีวิตชีวา ผู้ใหญ่ยิ้มแย้มเบิกบานใจ ส่วนเด็กๆ ก็วิ่งเล่นกันได้อย่างเต็มที่

บ้านตระกูลเย่มีเพียงเย่หานคนเดียว เพื่อไม่ให้บ้านดูเงียบเหงาจนเกินไป เขาจึงเปิดเพลงจังหวะสบายๆ คลอไว้ในห้อง แม้จะมีอยู่เพียงลำพัง ทว่าก็ถือว่ามีเสียงครึกครื้นขึ้นมาบ้าง

สำหรับมื้อค่ำส่งท้ายปีเก่า เย่หานเตรียมกับข้าวไว้หกอย่าง มีทั้งไก่ เป็ด ปลา และเนื้อสัตว์ รวมไปถึงผักอีกสองจาน ปริมาณแต่ละจานไม่ได้มากนัก บนโต๊ะจัดวางชามและตะเกียบไว้สามชุด โดยมีสองชุดที่วางตะเกียบพาดไว้บนปากชาม ซึ่งจัดไว้เพื่อให้ดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับได้มาร่วมรับประทาน