บทที่ 123

สีหน้าของหลีถงอวี้เปลี่ยนจากซีดเผือดเป็นเขียวคล้ำแล้วกลายเป็นแดงก่ำ เธอมองเย่หานพลางอ้าปาก ทว่าคำว่าพี่คำนั้นกลับติดอยู่ที่คอ ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็เรียกไม่ออก

เมื่อมองใบหน้าของเย่หานที่ยังแฝงแววไร้เดียงสาอยู่นั้น หลีถงอวี้ก็ตวัดสายตากล่าวโทษไปทางพี่ชายของเธอทันที—เย่หานเพิ่งจะอายุสิบเก้าหรือยี่สิบเองไม่ใช่เหรอ ส่วนพี่ชายของเธออายุยี่สิบหกแล้วนะ!

จิ๊ๆ วัวแก่กินหญ้าอ่อนชัดๆ