บทที่ 129

เย่หานลืมไปเสียสนิทว่าวัดที่แม่จะไปนั้นอยู่นอกตำบล พอเห็นสองแม่ลูกเดินตรงไปยังประตูตำบล เขาก็ถึงกับยืนอึ้ง

เมื่อหลายวันก่อนเขาก็เคยพยายามจะออกไปข้างนอก แต่กลับถูกขวางไว้ เหมือนเอาตัวพุ่งชนกำแพงสปริง ม่านพลังที่มองไม่เห็นกระแทกเขาตกลงบนพื้นอย่างจังจนเจ็บไม่น้อย

ปัญหาตามมาทันที—เขาจะตามออกไปได้หรือไม่