บทที่ 111 นี่เป็นเสื้อของใคร

ยามเที่ยงวันแดดจ้า ที่มุมอับหลังกำแพง มีชายหญิงคู่หนึ่งยืนอยู่

ร่างสูงใหญ่ของเขาแทบจะโอบล้อมเธอไว้ในอ้อมกอดจนมิด

พวงแก้มของลู่เจียเจียเริ่มแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศร้อนหรือความเขินอายกันแน่ เธอก้มมองรอยเปียกที่กระโปรงตรงช่วงเอวแล้วถลึงตาใส่เซวียเยี่ยน “เป็นเพราะหยดน้ำบนแขนคุณแท้ๆ ถึงได้ทำให้มันเปียกไปหมดแบบนี้!”