บทที่ 118 ฉันต้องการหามาสักหลายสิบคน

ภายใต้แสงจันทร์ เส้นผมยาวสลวยของลู่เจียเจียทิ้งตัวสยายไปด้านหลัง ปอยผมบางส่วนตกลงมาระข้างแก้มขาวนวล แววตาของเธอไม่ได้ดูว่าง่ายเหมือนเช่นทุกวัน กลับแฝงความดื้อรั้นและเอาแต่ใจขึ้นมาเล็กน้อย

เธอก้มตัวลง ราวกับราชินีที่กำลังคัดเลือกชายหนุ่ม

ลู่เจียเจียรู้สึกหัวสมองตื้อไปหมด ความทรงจำเลือนรางลง เธอจึงหันมาพินิจชายหนุ่มเบื้องล่างอย่างจริงจัง