บทที่ 119 จะง้อยังไงดี

ถึงแม้อากาศตอนกลางดึกจะเย็นลงแล้ว แต่น้ำในชามที่เซวียเยี่ยนยกมายังคงเป็นน้ำที่ต้มไว้ตั้งแต่ตอนบ่าย ตอนนี้มันจึงยังร้อนเกินกว่าจะดื่มได้

เซวียเยี่ยนใช้ช้อนคนน้ำวนไปมา หวังจะให้มันเย็นลงเร็วๆ

ลู่เจียเจียเลียริมฝีปากสีแดงระเรื่อที่แห้งผาก เธอเงยหน้ามองเขาแล้วพูดอย่างเอาแต่ใจ “ฉันจะดื่ม”