บทที่ 174 คนจากบ้านตระกูลจางมา

ลู่เจียเจียพยักหน้ารับทันควัน “งั้นฉันก็ขออวยพรให้พวกแกถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรไปเลยแล้วกัน”

“แกโกรธแล้วจริงๆ ด้วย” ลู่เฉ่าแสยะยิ้มเยาะ “ลู่เจียเจีย ตั้งแต่เด็กจนโตแกได้ดีกว่าฉันทุกอย่าง ของที่ฉันอยากได้ก็ตกไปอยู่ที่แกหมด ตอนนี้ผู้ชายที่แกชอบหันมารักฉันแล้ว แกต้องเสียดายมากเลยล่ะสิ”

ลู่เจียเจีย: “…”