บทที่ 183 แม่ลู่ดูออกแล้ว

ฝีเท้าของเซวียเยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง

ริมฝีปากของลู่เจียเจียตอนแรกแค่บวมเป่งเล็กน้อย แต่พอนานเข้ากลับยิ่งบวมเจ่อกว่าเดิม

ทว่าไม่ได้บวมเป่งแบบนั้น หากแต่เป็นสีปากที่เหมือนมีเลือดคั่งและลามออกไปรอบๆ ผิวของเธอเดิมทีก็บอบบางอยู่แล้ว ตอนนี้สีสันที่ตัดกันจึงยิ่งเห็นได้ชัดเจน