บทที่ 206 ยิ้มสวยๆ กันหน่อย

ป้าชาวบ้านสองสามคนที่เบียดขึ้นมาได้ถามแม่ลู่ “ต้ายา วันนี้ครอบครัวพวกเธอเข้าตำบลกันหมด มีธุระอะไรกันเหรอ”

“เฮ้อ จะมีอะไรได้ล่ะ ก็ลูกสาวฉันน่ะสิ ควักเงินพาพวกเราทุกคนไปถ่ายรูปครอบครัว บอกว่าคนในเมืองเขาชอบถ่ายกัน แก่ตัวไปจะได้เอามาดูเป็นความทรงจำ ฉันบอกว่าไม่ถ่ายๆ แม่เด็กคนนี้ก็ดึงดันจะให้ไปถ่ายให้ได้ ไม่รู้จะทำยังไงกับแกเลย” แม่ลู่ถอนหายใจยาว “นี่ก็แม่หนูคนนี้แอบคุยกับฉันไว้ ไม่อย่างนั้นฉันก็นึกไม่ออกหรอกว่าจะต้องถ่ายรูป แถมยังกำชับนักหนาไม่ให้ฉันเอาไปเที่ยวพูดอีก นี่ถ้าพวกเธอไม่ถามขึ้นมา ฉันก็ไม่พูดหรอกนะ”

เหล่าป้าชาวบ้าน: “…”