บทที่ 223 พี่รองสำเร็จแล้ว

“มันไม่ได้เป็นอย่างที่แม่คิดเลยสักนิด” ซุนเฉิงจู๋อารมณ์พลุ่งพล่านเกินไปจนสำลักไอโขลกออกมา

เขานึกถึงคำพูดที่ลู่เจียเจียบอกกับตน หัวใจก็พลันสิ้นหวังขึ้นมา “เธอไม่มีทางตกลงหรอก ไม่จดทะเบียน ไม่ให้สินสอด ไม่แต่งเข้าบ้านอย่างถูกต้องสมเกียรติ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมแต่งกับผม”

ซุนเฉิงจู๋ทอดตัวนอนแผ่อยู่บนเตียง มุมปากซีดเซียวเหยียดยิ้ม “แม่ก็รู้แก่ใจว่าผมชอบเธอมากแค่ไหน ถ้าแค่ชอบนิดๆ หน่อยๆ ผมคงไม่ปักใจมาหลายปีขนาดนี้หรอก”