บทที่ 235 ใครอยากยุ่งก็ยุ่งไป (1)

ลู่เฉ่ายืนมองเซวียเยี่ยนตระกองกอดลู่เจียเจียไว้ในอ้อมอกอยู่แต่ไกล

เซวียเยี่ยนไม่ได้ดูดุร้ายน่ากลัวเหมือนเวลาอยู่ต่อหน้าเธอเลย ใบหน้าเย็นชาเคร่งขรึมของเขาเจือแววอ่อนโยน ทั้งยังไม่แสดงความรำคาญใจออกมาแม้แต่น้อย ยามเผชิญหน้ากับคำต่อว่าอย่างเอาเรื่องของลู่เจียเจีย

ในหัวของลู่เฉ่าผุดคำสองคำขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว