บทที่ 234 ลู่เจียเจียเริ่มลนลาน (2)

จางซูอวิ๋นก็รีบพูดขึ้นเช่นกัน “จริงด้วย น้องเล็ก รีบไปทำงานเถอะจ้ะ เที่ยงค่อยกลับมากินข้าว ที่บ้านไม่ต้องให้น้องเหนื่อยหรอก งานแค่นี้พวกพี่ทำกันได้”

เธอแทบอยากจะแบกลู่เจียเจียไปส่งถึงที่ทำงานด้วยตัวเองเลยทีเดียว

วันก่อนเธอหิ้วไก่ตัวหนึ่งกลับบ้านเดิม ได้หน้าได้ตามาเต็มกระบุง ทั้งหมดนั้นก็เพราะน้องสามีให้มาทั้งนั้น