บทที่ 251 เธอฝันถึงเซวียเยี่ยน

“น้องสาวสามีแกแต่งออกไปมันไม่ดีตรงไหน วันๆ ก็ไม่ทำงาน เสื้อผ้ายังต้องให้แกซัก งานบ้านก็ไม่แตะ…” แม่จางยังคงบ่นกระปอดกระแปดเหมือนทุกที

“ฉันก็แค่ซักเสื้อผ้าให้เองไม่ใช่เหรอ งานแค่นี้ใครทำไม่เป็นบ้าง แต่น้องเล็กมีเงินเดือน คอยจุนเจือที่บ้าน กระต่ายนี่… ช่างเถอะ ลูกสาวฉันสองคนได้เรียนหนังสือก็เพราะน้องเล็กออกเงินให้ ฉันแค่ช่วยซักเสื้อผ้าแล้วมันจะทำไมล่ะ”

แม่จางถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “ไม่ใช่ว่าแกเป็นคนพูดเองบ่อยๆ รึไง…”