บทที่ 253 อย่าคุยกับคนแปลกหน้า

“เซวียเยี่ยนใกล้จะต้องไปแล้ว แกไปส่งเขาสิ” แม่ลู่สั่งลู่เจียเจียเสร็จก็หันหลังเดินกลับเข้าห้องไปเย็บผ้าต่อ

ลู่เจียเจียมองเซวียเยี่ยนอย่างคลางแคลงใจ คิดว่าเขาไปพูดอะไรกับแม่กันแน่ จู่ๆ แม่ถึงได้ดีกับเขาขนาดนี้

เซวียเยี่ยนเดินมาด้านหลังเธอแล้วเอ่ยเสียงทุ้ม “ไปกันเถอะ”