บทที่ 269 ไสหัวออกไป

ตัวของเซวียเยี่ยนทั้งอุ่นทั้งร้อน ในช่วงเวลาที่อากาศเย็นลงกะทันหันเช่นนี้ พอกอดแล้วช่างสบายเหลือเกิน ลู่เจียเจียจึงยิ่งหลับสนิทขึ้นไปอีก

ปลายนิ้วของเซวียเยี่ยนแตะโดนตัวเธอ แต่เมื่อเห็นว่าลู่เจียเจียไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง แก้มขาวเนียนแนบอยู่บนท่อนแขนของเขา เขาก็ตัดใจปลุกเธอไม่ลง

เขาตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง นิ้วมือกำแน่นแล้วคลายออก เหงื่อเริ่มผุดซึมออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ผ่านไปราวสิบกว่านาที เขาค่อยๆ ขยับตัวลู่เจียเจียออก ดึงผ้าห่มมาห่อตัวเธอไว้ให้ดี แล้ววิ่งออกไปผ่าฟืนอีกรอบ