บทที่ 270 เซวียเยี่ยนกับลู่เจียเจียใกล้ชิดสนิทสนม

ลู่เฉ่าหดคอลงเล็กน้อย จากนั้นก็ลูบท้องตัวเอง “พี่เจียเจีย ฉันอาจจะท้องแล้ว แต่ที่บ้านไม่มีอะไรกินเลย พี่พอจะให้ฉันยืมเสบียงหน่อยได้ไหม”

“เธอมายืมเสบียงกับฉันเนี่ยนะ” คิดว่าเธอเป็นสะใภ้ใหม่หน้าบางหรือไง ลู่เจียเจียกอดอก หัวเราะหึๆ “บ้านฉันจนมาก ไม่มีเสบียงให้เธอหรอก ไปดูบ้านอื่นเถอะ”

ท้องของลู่เฉ่าร้องขึ้นมาทีหนึ่ง ความหิวโหยทำให้เธอทิ้งยางอายไปหมดแล้ว เธอเกาะบานประตูไว้ “พี่เจียเจีย สองบ้านเราสนิทกันขนาดนี้ พี่ให้ฉันยืมเสบียงสักสิบชั่งเถอะ ถึงเวลาฉันจะคืนให้แน่นอน อีกอย่าง พี่เขยก็มองอยู่ด้วย…”