บทที่ 323 เซวียเยี่ยนแอบฟัง

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว ทว่าดวงตาของหญิงสาวยังคงเป็นประกายสดใส ลู่จิ้งกั๋วจึงรู้ว่าสิ่งที่ลู่เจียเจียพูดล้วนออกมาจากใจจริง

เขาอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “น้องไม่รู้สึกเหรอว่านิสัยเขาเงียบขรึมเกินไป แถมไม่ชอบพูดจา อีกอย่างความคิดยังลึกซึ้ง ถึงจะเรียกว่าเลวร้ายไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่คนดีอะไรเลยแน่นอน”

“หนูรู้นี่คะ” ลู่เจียเจียเถียงกลับ “แต่เซวียเยี่ยนไม่เคยไปรังแกใครก่อนเลยนะ จะให้คนอื่นมารังแกแล้วไม่ตอบโต้เลยหรือไง”