บทที่ 325 เซวียเยี่ยนยิ่งนับวันยิ่งอยากให้โอ๋

หญิงสาวข้างตัวหญิงคนนั้นเอ่ยขึ้น “ไม่รู้สิ ไม่ใช่คนหมู่บ้านเราแน่ๆ ไม่เคยเห็นหน้าเลย”

“จริงเหรอ” หญิงสาวจ้องแผ่นหลังของลู่จิ้งกั๋วตาไม่กะพริบ

ผู้ชายคนนั้นทั้งสูงทั้งกำยำ หน้าตาก็หล่อเหลา ทำเอาหัวใจเธอเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ