ตอนที่ 336
บทที่ 336 เขาตัวเหม็น อย่าไปกอดเขา
หิวข้าว · 6,339 ตัวอักษร
“เขาลืมตาแล้ว!” เซวียหยางร้องลั่น ชี้ไปที่ก้อนแป้งด้วยความตื่นเต้นดีใจ
ก้อนแป้งถีบขาน้อยๆ กะพริบตาอีกสองสามครั้งแล้วลืมตาขึ้นมาเต็มที่
เพียงแต่ยังเล็กมาก ผิวจึงยังย่นอยู่บ้าง ดวงตาเรียวยาว ดูละม้ายคล้ายตาหงส์อยู่ไม่น้อย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น