บทที่ 348 แยกบ้าน (2)

ภาพอันน่าขนลุกแวบผ่านเข้ามาในหัว ลู่เจียเจียจึงหยุดฝีเท้า พยายามบังคับตัวเองไม่ให้มองเข้าไปในห้องนั้น

คนบ้านลู่ทยอยเดินออกมา เซวียเยี่ยนเดินตามหลังแล้วรับตัวก้อนแป้งไปอุ้ม

ก้อนแป้งคงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ไม่ปกติ จึงนอนนิ่งซบอยู่บนไหล่ของเซวียเยี่ยน ไม่ขยับเขยื้อน