บทที่ 349 ฉันไปอยู่กับลูกสาว

ตกค่ำ พ่อลู่กับแม่ลู่ทำกับข้าวง่ายๆ กินกัน ช่างรู้สึกผ่อนคลายเหลือเกิน เธอนอนอยู่บนเตียงแล้วถามพ่อลู่ว่า “บ้านตระกูลเถียนไม่ได้ไปแจ้งความใช่ไหม”

“เปล่า เถียนจินฮวาตายพวกเขาก็กลัวอยู่เหมือนกัน หมอในหมู่บ้านแวะไปดูมาแล้ว เธอน่าจะเป็นโรคร้ายแรงที่รักษาไม่หาย” พ่อลู่ก้มหน้าดูเอกสาร “ตอนนี้ทะเบียนบ้านของต้าซานยังอยู่บ้านตระกูลเถียน ตัวเถียนจินฮวาเองก็เป็นคนบ้านตระกูลเถียน แต่ลูกรองดันไปซ้อมเถียนกวางจงจนนอนซม ถ้าพวกเขาไปแจ้งความขึ้นมาจริงๆ ลูกรองคงลำบากแน่”

“นังตัวสร้างเรื่องอย่างเถียนจินฮวา ถ้าเคยขัดขืนบ้านตระกูลเถียนบ้างก็ยังพอว่าใครถูกใครผิดได้ แต่นี่ตัวเองยอมทำงานงกๆ ด้วยความเต็มใจ คนทั้งหมู่บ้านซีสุ่ยก็รู้กันหมด ตอนนี้ป่วยตายขึ้นมา บ้านตระกูลเถียนเลยแทบไม่มีความผิดอะไรเลย”