บทที่ 384 เธอคือใคร?

ลู่เจียเจียพาก้อนแป้งเที่ยวเล่นอยู่นาน เจ้าตัวเล็กคงเหนื่อยเกินไปจึงซบไหล่เซวียเยี่ยนหลับไปตั้งแต่ระหว่างทาง

“เหนื่อยจังเลยค่ะ” ลู่เจียเจียเกาะแขนเซวียเยี่ยนไว้ ยู่ปากน้อยๆ ฝีเท้าค่อยๆ ช้าลงทุกที

เซวียเยี่ยนเอ่ยปลอบ “กลับถึงหอแล้วค่อยนอนนะ”