บทที่ 386 ลู่เจียเจียกลับหมู่บ้าน

“สองพ่อลูกนี่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ เจียเจียคงไม่ได้ทิ้งพวกเขาแล้วจริงๆ ใช่ไหม ดูสภาพแต่ละคนเข้าสิ…”

“ใครจะไปรู้ล่ะ คนเราย่อมมุ่งไปสู่ที่สูง สายน้ำย่อมไหลลงสู่ที่ต่ำ คำโบราณไม่มีทางหลอกคนหรอก”

“เฮ้อ ก็นับว่าไม่เลวแล้ว เจียเจียทั้งเก่งทั้งสวยขนาดนั้น อย่างน้อยก็ยังคลอดลูกชายให้เซวียเยี่ยนคนหนึ่ง”