บทที่ 439 หากต้องเสียสละ ย่อมมิอาจปฏิเสธ

พอลู่เจียเจียกลับมาถึงบ้าน แม่ลู่ก็รีบยกนมมาให้หนึ่งแก้วทันที “เจียเจีย รีบดื่มเข้า ดื่มเสร็จแล้วไปนอนสักงีบนะลูก”

“ค่ะแม่” ลู่เจียเจียรับแก้วนมมาดื่มอึกใหญ่ กินข้าวไปได้ครึ่งชามแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง

เธอเคลียร์สมองให้โล่ง ปล่อยวางความตึงเครียดไปจนหมดสิ้น