บทที่ 440 ชนะแล้ว

ทุกคนที่เฝ้ามองอยู่หน้าจอโทรทัศน์ต่างกลั้นหายใจ พอจะเดาได้ว่านี่คือยกสำคัญ

บ้านในเมืองหลวงไม่ได้ซื้อโทรทัศน์ แม่ลู่จึงดั้นด้นไปดูที่ห้างสรรพสินค้าที่มีโทรทัศน์ เธอยืนแหงนหน้ามองหยาดเหงื่อที่ไหลรินลงมาบนใบหน้าของลู่เจียเจียจนต้องกัดฟันด้วยความกระวนกระวายใจ

“ดูแล้วท่าทางจะตึงมือไม่เบา” พ่อลู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้ว เขาหยิบกล้องยาสูบออกมา ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เก็บกลับไป