บทที่ 447 ไม่น่าพาเจ้าก้อนแป้งมาด้วยเลย

พ่อเซวียรู้สึกเกรงใจ “พ่อนึกว่าตอนกลางวันพวกหนูจะไม่กลับมา เลยต้มบะหมี่ไว้แค่ชามเดียว”

“ไม่เป็นไรค่ะ” ลู่เจียเจียส่งยิ้มหวานทันที “เดี๋ยวหนูไปทำเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”

“พ่อช่วยทำนะ”