บทที่ 448 แต่งกับหมายังดีกว่าแต่งกับเขา

“ฉัน…ฉันไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นหรอกค่ะ…” อู๋ฮุ่ยหลิงเบะปาก ขอบตาแดงก่ำ “ฉันทำงานชดใช้ได้นะคะ คุณวางใจเถอะ ฉันจะคืนให้แน่ งานอะไรฉันก็ทำได้ทั้งนั้น”

หมั่นโถวแป้งธัญพืชรวมในปากของอู๋กว่างไท่เคี้ยวไม่ลงอีกต่อไป เขาคิดไม่ถึงเลยว่าน้องสาวมาส่งข้าวแท้ๆ จะก่อเรื่องวุ่นวายใหญ่หลวงขนาดนี้

คนทำงานตกแต่งอย่างพวกเขาย่อมรู้ดีที่สุดว่าแบบแปลนสำคัญแค่ไหน ด้านบนระบุตัวเลขข้อมูลไว้หมด หากทำพังขึ้นมามีหวังเกิดเรื่องใหญ่แน่