บทที่ 450 ไสหัวไป ไม่ต้องมาอีก

ตกดึกคืนนั้น ลู่กั่งกั๋วยิ่งคิดก็ยิ่งอึดอัดทรมานใจ อยู่กับลู่เจียเจียมาหลายปี เขาย่อมรู้ดีว่าคราวนี้น้องเล็กโกรธจริงแล้ว

และพอลู่เจียเจียโกรธจริงขึ้นมา นั่นแทบจะหมายถึงการตัดขาดความสัมพันธ์ เหมือนอย่างกรณีของต้าซาน

เขาลุกขึ้นมานั่ง เหม่อมองผ้าห่มบนเตียงอยู่นาน