บทที่ 451 บ้านนี้ไม่มีใครฟังฉันสักคน ฉันมันก็แค่คนไร้ประโยชน์

อีกสามบ้านพอได้ยินว่าไปตรวจรับมอบบ้านได้แล้ว ต่างก็เตรียมตัวออกเดินทางไปเซินเจิ้นกันทั้งหมด

เจิ้งซิ่วเหลียนเก็บของไปพลาง วางแผนไปพลาง “บ้านเรายังมีอีกสามห้อง ปล่อยเช่าได้สองห้อง ที่เหลือเก็บไว้ใช้เอง กั่งกั๋ว ถึงตอนนั้นเรากระจายข่าวให้คนรู้เยอะๆ หน่อย แกคิดว่าดีไหม”

“เธอคิดไว้หมดแล้วนี่ ไม่ต้องถามฉันหรอก” ลู่กังกั๋วตั้งหน้าตั้งตาหยิบของที่เตรียมไว้ให้พ่อลู่ แม่ลู่ และลู่เจียเจียติดไปด้วย น้ำเสียงเย็นชาอย่างยิ่ง