บทที่ 453 พี่ใหญ่ ทำไมพี่ยังไม่แต่งงานอีก

แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาพอดิบพอดี ทั้งห้องสว่างไสวไปหมด ปีนี้พ่อเซวียอายุหกสิบแล้ว ผมเผ้าขาวโพลนไปนานแล้ว อีกทั้งสองปีมานี้มีอาการหลงๆ ลืมๆ อยู่ตลอด เบ้าตาจึงลึกโหลและผอมแห้งเป็นพิเศษ

“อร่อยก็กินเยอะๆ วันหน้าพ่อจะทำให้กินอีก” พ่อเซวียคีบกับข้าวใส่ชามให้เซวียหยางอีกคำ

เซวียหยางก้มหน้าพุ้ยข้าวเข้าปาก แต่น้ำตากลับไหลพราก หยดแหมะลงไปในเม็ดข้าว