บทที่ 308 หยางฮ่าวผู้ตกเป็นเป้าสายตา

ฝนห่าใหญ่กลางฤดูร้อนซัดกระหน่ำมาอย่างรวดเร็ว หยาดฝนเม็ดโตชะล้างเกสรดอกไม้อันบอบบาง หลังผ่านพ้นพายุฝน หยาดน้ำค้างยามเช้าก็หยดร่วงลงมาจากยอดเกสร

เมื่อลมฝนสงบลง ดวงตะวันยามเช้าค่อยๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าทางทิศตะวันออก แสงแดดสีทองอ่อนทาบทาลงบนเรือนร่างของกวนซู่เอ๋อ เรือนผมยาวสยายใต้แสงตะวันกลายเป็นประกายสีทองอร่าม

เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความอ่อนล้า เมื่อเห็นว่าที่ว่างข้างกายว่างเปล่าก็ชะงักไป