บทที่ 309 พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

แสงแดดอบอุ่นเจือสายลมพัดเอื่อย พัดพากลิ่นหอมจางๆ จากเส้นผมของหญิงสาวลอยมาแตะปลายจมูกของหยางฮ่าว

แม้ไม่อยากจะยอมรับ แต่ก็ต้องบอกว่าการมาปั่นจักรยานกินลมชมวิวในสภาพอากาศแบบนี้ถือเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลยจริงๆ

ระยะทางห้ากิโลเมตรจะว่าไกลก็ไม่ไกล จะว่าใกล้ก็ไม่ใกล้ ตลอดทางหยางฮ่าวได้แต่เฝ้ามองแผ่นหลังของหญิงสาวตรงหน้า ทุกครั้งที่เซี่ยซืออวี่ออกกำลังกาย เสน่ห์เฉพาะตัวที่เปล่งประกายออกมาจะค่อยๆ แผ่ซ่าน