บทที่ 314 ฝนกระหน่ำ

“ผมก็ต้องนึกถึงจิตใจของเสี่ยวเสวี่ยสิ วันนี้เธอได้เจอพี่สาวที่ดีขนาดนี้ จะปล่อยให้เรื่องแย่ๆ ช่วงท้ายมาทำลายความทรงจำดีๆ ของเธอได้ยังไง”

หยางฮ่าวนึกย้อนถึงท่าทีของตัวเองเมื่อครู่แล้วพูดพลางยิ้มตาหยี

เขาคิดว่าเด็กน่ารักอย่างเสี่ยวเสวี่ยคงมีพ่อแม่ที่ดี แต่ดูตอนนี้แล้วคงไม่ใช่อย่างที่คิด