บทที่ 127 ลองชิมรสชาติของเธอหน่อยสิ

เขาเงยหน้าขึ้น สบสายตาเธอตรงๆ เซี่ยงหน่วนชะงักไปครู่หนึ่ง นิ้วที่จับช้อนอยู่เผลอออกแรงจนซีดขาว

ราวกับว่าเวลาหยุดหมุนไปชั่วขณะ

เขาแค่นเสียงหึในลำคอ “อย่าหลงตัวเองให้มากนักเลย”