บทที่ 128 ชาติที่แล้วเขาต้องเป็นปีศาจแน่ๆ ถึงได้หว่านเสน่ห์เก่งขนาดนี้

เซี่ยงหน่วนรู้สึกถึงสายตาร้อนแรงที่จับจ้องมาที่เธอ เธอเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง แล้วสบเข้ากับดวงตาสีเข้มคู่นั้น แต่แววตาลุ่มลึกนั้นเพียงชั่ววูบเดียวก็จางหายไป ในไม่ถึงวินาทีเขาก็กลับมาทำหน้าไร้เดียงสา จนเธอถึงกับสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า

เสิ่นเยี่ยนสือเดินมานั่งข้างเธอ “ท่องบทอยู่เหรอ?”

“อืม” เธอตอบรับส่งๆ ก่อนจะก้มลงไปอ่านบทต่อ