บทที่ 129 ไม่ต้มมันแล้ว

เมืองเล็กๆ แห่งนี้ไม่มีร้านอาหารดีๆ สักร้าน แถมอาหารยังมีแต่มันเยิ้มเค็มจัด ปกติเธอกินรสค่อนข้างจืด คงกินไม่ลงแน่

สู้ให้เขาลองลงมือเองยังดีกว่า

เช้าวันรุ่งขึ้น เซี่ยงหน่วนออกไปทำงานแต่เช้าตรู่ พอพ้นห้องก็เผลอมองห้องฝั่งตรงข้ามโดยสัญชาตญาณ ประตูยังคงปิดสนิท เขาคงยังไม่ตื่นละมั้ง