บทที่ 130 ตอนที่ 130: ฉันนอนคนเดียวตอนกลางคืนแล้วกลัว

เซี่ยงหน่วนถึงกับไปไม่เป็น

เสิ่นเยี่ยนสือยกยิ้มมุมปาก อารมณ์ดี แม้อาหารมื้อนี้เขาจะไม่ได้ลงมือทำเอง แต่ด้วยความทุ่มเทขนาดนี้ ต่อให้ความซึ้งใจจะถูกหั่นเหลือครึ่งเดียว ก็น่าจะยังพอมีเหลือบ้างแหละ

กินข้าวเสร็จ เซี่ยงหน่วนก็ต้องกลับไปทำงานต่อ