บทที่ 137 เสิ่นเยี่ยนสือยังไม่ถึงสามสิบก็ไม่ไหวแล้วงั้นหรือ?

“ไปกันเถอะ” จ้าวจิ้งคว้ามือเธอแล้วพาเดินออกไปทันที

เซี่ยงหน่วนชะงักไปครู่หนึ่ง “แล้วประธานหมิงล่ะ?”

“จะเรียกเขาทำไมเล่า อัปมงคลชะมัด”