บทที่ 143 ไม่เพียงไม่ดับกระหาย กลับยิ่งเร่าร้อนกว่าเดิม

เขายังคงออดอ้อนไม่เลิก หน้าเขานี่หนาจนเธอไม่รู้จะรับมือยังไงแล้วจริงๆ

เซี่ยงหน่วนดันตัวเขาออก “ลุกไปเลย ฉันถ่ายละครมาทั้งวันเหนื่อยจะแย่ อย่ามาทับฉัน”

เขายืดตัวขึ้นเล็กน้อย ลดแรงกดทับลง แต่ยังคงโอบกอดเธอไว้แน่น ซุกหน้าลงกับลำคอแล้วพูดเสียงอู้อี้ “หน่วนหน่วน เรามาเริ่มกันใหม่เถอะนะ”