บทที่ 144 ฟังไม่ออกหรือไง? ฉันคิดถึงเธอนะ

แถมมือของเขายังมุดเข้าไปในชุดนอนของเธออีก

ใบหน้าของเซี่ยงหน่วนแดงก่ำขึ้นมาทันที “เสิ่นเยี่ยนสือ!”

เขาเงยหน้าขึ้น แววตาดูมึนงง เสียงยังคงแหบพร่า “หือ?”