บทที่ 123 คิดถึงเหลือเกิน

สายตาของฉินโม่หยุดอยู่ที่มือขวาซึ่งโจวจิ้นชวนปล่อยทิ้งไว้ข้างลำตัว

มือเรียวยาวข้างนั้นกำลังมีบางอย่างหยดลงมา

ฝ่ามือถูกของมีคมบาด แม้แผลจะไม่ลึก แต่เลือดที่ผสมกับคราบชาน้ำตาลเข้มกลับดูบาดตาบนผิวขาวจัดเหลือเกิน