บทที่ 124 เคยพบกันเพียงครั้งเดียว

วันรุ่งขึ้น…

แสงแดดอบอุ่นสว่างสดใส บรรยากาศในรั้วมหาวิทยาลัยเจียงอบอวลไปด้วยชีวิตชีวาของคนหนุ่มสาว ใบอู๋ถงเริ่มเปลี่ยนเป็นขอบสีทอง ส่งเสียงสวบสาบตามแรงลมฤดูใบไม้ร่วง

เมื่อรถของโจวจิ้นชวนแล่นมาจอดหน้าอาคารฝ่ายธุรการ เหลียงกั๋วต้งก็ยืนรออยู่ที่บันไดแล้ว อธิการบดีผู้สุขุมเปี่ยมภูมิรีบสาวเท้าเข้ามาต้อนรับ รอยยิ้มเจือด้วยความเอ็นดูและซาบซึ้งใจตามประสาผู้ใหญ่