บทที่ 132 เขาไม่ได้ชอบฉันสักหน่อย

หลังวางสายโทรศัพท์—

ซูหมิงหย่วนยืนนิ่งอยู่หน้าโถงทางเดินของห้องพักฟื้นอยู่นาน

บุหรี่ที่คีบอยู่ปลายนิ้วมอดไหม้จนถึงปลายมวนโดยที่เขาไม่รู้ตัว ความร้อนที่จู่โจมเข้ามาทำให้เขาได้สติ