บทที่ 162 คนคนนี้มีข้ออ้างเสมอ

ไฟเขียวสว่างขึ้น เสิ่นซิงหว่านจึงออกรถ

“จริงนะ ถ้าปล่อยให้เธอหิว ผมคงปวดใจแย่” โจวจิ้นชวนเอ่ยขึ้นมาเรียบๆ อีกครั้ง

คำพูดไม่กี่คำสุดท้ายเจือแววหยอกเย้าจนเสิ่นซิงหว่านแทบจะรับมือไม่ไหว