บทที่ 163 คุณ…ไม่ขึ้นไปด้วยกันเหรอ

อาหารทยอยยกมาเสิร์ฟในเวลาไม่นาน ประณีตและรสชาติดีอย่างที่คิดไว้จริงๆ

โจวจิ้นชวนไม่ได้พูดจาชวนให้ใจเต้นแรงพวกนั้นอีก แต่เปลี่ยนไปคุยเรื่องสบายๆ แทน

อย่างเช่นที่มาที่ไปของอาหารบางจาน เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ สมัยมหาวิทยาลัย หรือแม้กระทั่งสีหน้าตกตะลึงจนเหยเกของฉินโม่เมื่อครู่