บทที่ 166 ถือว่าเธอโชคดี

ใบหน้าของเสิ่นซิงหว่านเห่อร้อนขึ้นมาอีกระลอกจนแทบระเบิด

ด้วยความทั้งเขินทั้งโมโห เธอจึงยื่นมือไปหยิกเอวเขาเข้าทีหนึ่งแบบไม่เบาไม่แรงนัก

“ซี๊ด—”