บทที่ 171 เทหมดหน้าตักให้เธอแล้ว

ในร้านหม้อไฟที่ไอร้อนพวยพุ่ง

สวี่ชิงอวิ้นคีบเนื้อวัวติดมันชิ้นหนึ่งลงไปแกว่งในหม้อจนสุก ก่อนจะคีบมาใส่ชามของเสิ่นซิงหว่านอย่างคุ้นเคย

“รีบกินสิ ดูแกผอมลงไปตั้งเยอะ ไปทำงานต่างเมืองคราวนี้คงกินไม่อิ่มนอนไม่หลับล่ะสิ แก้มหายไปหมดแล้วเนี่ย”