ตอนที่ 71
บทที่ 71 ผมขึ้นไปส่งคุณ
หิวข้าว · 6,436 ตัวอักษร
กาลเวลาคล้ายย้อนกลับ และคล้ายหยุดนิ่งลงโดยสิ้นเชิง
สายลมราตรีราวกับหยุดพัด เสียงรถยนต์จากที่ไกลๆ ก็ดูเหมือนเลือนหายไป
โลกทั้งใบเหลือเพียงเสียงหัวใจเต้นหนักแน่นที่ส่งผ่านสาบเสื้อตรงแผงอกของเขา
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
