บทที่ 220 ฉันอยากเป็นคนที่เธอรัก

เพียงพริบตาเดียว ท้องฟ้าก็เริ่มโปรยฝนเม็ดละเอียดลงมา

หยาดฝนร่วงหล่นลงบนซากปรักหักพังทีละหยด ชะล้างคราบเลือดที่ยังไม่แห้ง ราวกับกำลังร่วมไว้อาลัยให้แก่โศกนาฏกรรมครั้งนี้

ฉินลี่อุ้มเด็กหญิงตัวน้อยไว้ในอ้อมอก แล้วใช้มือบังศีรษะของเธอเอาไว้